Het verhaal van Lieve

Na schooltijd zit Lieve het liefst op haar kamer. Muziekje op en lekker knutselen. Of ze gaat knuffelen met haar hond Boef en cavia’s Kruimpie en Sep. Soms speelt ze met een vriendinnetje. Lieve: “Ik heb wel vriendinnen, maar soms raak ik ze ook weer kwijt. Dan willen ze niet meer met mij spelen. Ik denk dat ze mij te druk vinden. Omdat ik ADHD heb. Soms komen vriendinnen na een poosje weer terug. Dan willen ze toch weer vrienden zijn met mij.”

Poederpillen

Vroeger kreeg ik pilletjes voor mijn ADHD. Dat is om rustiger te worden zodat ik op school beter kan werken en minder snel ruzie maak. Die pillen moest ik doorslikken zonder erop te bijten. Mijn moeder mocht er geen poeder van maken. Omdat de pillen dan niet meer werken. Dat vond ik heel vervelend. Gelukkig las ik een keer in BalansKIDS over medicijnen voor kinderen met ADHD die je niet heel door hoeft te slikken. Je mag er poeder van maken en ze bijvoorbeeld door de vla doen. Samen met mijn moeder heb ik aan de dokter gevraagd of ik die poederpillen ook mocht. En dat was goed.

Pesten

Nu vind ik het niet erg meer dat ik medicijnen moet. In groep 4 werd ik wel eens gepest. Dan zeiden sommige kinderen ‘ADHD-kind’ tegen mij tijdens het buitenspelen. Ik vertelde het dan tegen de pleinwacht. Die hield de pestkoppen daarna extra goed in de gaten. Nu zit ik in groep 5 en gebeurt dat gelukkig niet meer.

Deel deze pagina via: